KXCSDHFVYDENMSBYFDI

FLINK-FLINK- isang hindi seryosong pakikipag-relasyon.
"Wag mong sabihing FLINK-FLINK lang 'to?"

TIGH-BO- isang uri ng ehersisyo- ang pinagkaka-bisihan ng mga hitad na P.E. teachers ng USM.
"Jam, magTIGH-BO ka bukas?"

PRO 2 CALL- sa madaling salita, PROTOCOL- hindi ko maintindihan kung bakit pa nya pinahirapan ang sarili nyang ispelingin ang salitang yan.
"Normal na yan, yan na talaga ang PRO 2 CALL ng mga sundalo"

HEART- nasasaktan ang damdamin
"Tama na! Di mo ba alam na naha-HEART na ako? Naha-HEART na talaga ako"

***Maraming salamat sa mga nag-contribute ng mga salitang ito.. kay "CONE" na gradweyt ng kursong EDUCATION at kay "POKPOKERZ" na 2 beses na pong nakatungtong ng college. Good luck senyong dalwa at nawa'y mabiyayaan kayo ng kahit kakarampot man lang na utak***

Para sa mga kabarkada kong GIFTED.

HAFI ANIVURSAREE SA ATIN MGA PARE.. Akalain niyo anim na taon na tayo. Haha.. Galingan niyo ang pagnu-nursing ha! Ayoz yan para libre na ang serbisyo niyo pag nagkasakit ako. hehehe... miz na miz ko na kayo.. mwaaaaahhh!!!!!! I love you mga pare.. kitakitz sa sembreak.

Isang nakaririmarim na pagbabago (part 2)

Ang nakakainis po nito mga peepz. Kailangan ko pang makipag-plastikan at tumawa sa mga walang kakwenta-kwenta at napaka-corny na mga jokes nung mister ng tita ko. Wala akong magawa kundi patulan ang mga kababawan niya. Pakisama, kumbaga pa. Ngayon ko lang na-realize na nakakasakit pala ng panga ang pilit na pagtawa.

At siyempre bukod pa rito. Wala rin akong magawa kundi pakisamahan ang pinsan kong mukhang ninja turtle. Napakakulit niya. Ang sarap tuking'n. Pero di pwede, baka mabutas ko ang ulo nya.

Nagbago na nga lifestyle ko. Ang hirap nang pumuslit ng yosi (at rugby? ;D). Wala na rin akong excuse para umabsent. Haay.. Ang hirap kalimutan ang mga bisyo ko.

Isang nakaririmarim na pagbabago

Sinong mag-aakala na mapapadpad ako dito sa kweba ng Kabacan? Kahit ako ni-minsan ay di ko na-imagine ang aking sarili na mag-stay dito. Ang masama pa nito, kapag natuloy ako sa aking kinukuhang kurso (yun man ay kung di naman ako demonyohin) ay mahigit kumulang 5 taon akong magtitiis kasama ang mga "tao" dito.

Dati, hindi ko pinapansin ang milo. Ngayon, sinasamba ko na ito. At ang ka-partner? Ang walang kakupas-kupas na STAR MARGARINE (na walang sugar) at tinapay na parang tissue. Yan na ang breakfast ko.

6:15 ng umaga. Nagha-hike papuntang cencom o kung saan man ang klase namin. Ilang kilometro (char!) din ang layo nun. Kaya parang sunog na biskotso na ang kulay ko ngayon. Wa
epek na ang ponds whitening detox cream.

Eto pa ang matindi. Naka-high heels ako.. at sobrang masakit talaga sa paa. Bigla-bigla na lang kasing naging strict ang mga gurang na gwardya ng USM. Bawal na ang rubber shoes, kaya ayun. Nagtiya-tiyaga talaga akong mag-takong kahit labag tlaga sa kalooban ko..

Pagdating sa school, yung boring na titser ang madadatnan mo. Kulang na lang magdala ka ng unan at banig. pwedeng-pwede mo na siyang tulugan.